رده سلولی HepG2 | کارسینومای هپاتوسلولار انسانی |

رده سلولی HepG2 یکی از معروف‌ترین و پرکاربردترین رده‌های سلولی کارسینومای هپاتوسلولار (Hepatocellular carcinoma) انسانی است که از بافت کبد یک بیمار ۱۵ ساله مبتلا به سرطان کبد مشتق شده است. این رده سلولی به دلیل حفظ بسیاری از ویژگی‌های بیوشیمیایی و متابولیکی هپاتوسیت‌های طبیعی، از جمله بیان آنزیم‌های سیتوکروم P450 (CYP450)، تولید آلبومین، و پاسخ به هورمون‌ها، به عنوان مدل استاندارد طلایی در مطالعات متابولیسم دارو، سمیت کبدی، و بیماری‌های کبدی شناخته می‌شود. HepG2 به طور گسترده در فارماکولوژی، سم‌شناسی، و تحقیقات زیست‌پزشکی استفاده می‌گردد.
ویژگی‌های کلیدی رده سلولی HepG2:
– گونه: انسانی (Human)
– بافت منشأ: کبد (Liver)
– نوع تومور: کارسینومای هپاتوسلولار (Hepatocellular carcinoma)
– شکل مورفولوژی: اپیتلیال (Epithelial) با قابلیت چسبندگی به سطح (Adherent)
– کاربرد اصلی: مطالعات متابولیسم دارو، سمیت کبدی، بیماری‌های کبدی، و فارماکوژنومیکس
– ویژگی شاخص: بیان آنزیم‌های سیتوکروم P450 (CYP1A1، CYP2B6، CYP3A4)، تولید آلبومین، و پاسخ به هورمون‌های استروئیدی
– نوع کشت: کشت چسبنده (Adherent culture)
کاربردهای تحقیقاتی رده سلولی HepG2:
– ارزیابی سمیت کبدی داروها، ترکیبات شیمیایی، نانومواد، و محصولات طبیعی
– مطالعه متابولیسم دارو و شناسایی متابولیت‌های فعال و سمی
– تحقیقات در حوزه بیماری‌های کبدی مانند استئاتوز (کبد چرب)، هپاتیت، و سیروز
– بررسی مسیرهای سیگنالینگ درگیر در تومورزایی کبد (مانند PI3K/AKT، MAPK، و Wnt/β-catenin)
– مطالعه بیان و تنظیم آنزیم‌های سم‌زدایی و انتقال‌دهنده‌های غشایی
– تحقیقات در زمینه فارماکوژنومیکس و ژنتیک شخصی‌سازی درمان
– بررسی اثرات ترکیبات ضدسرطان بر سلول‌های کبدی
– مطالعات مهندسی بافت کبد و کشت سلولی سه‌بعدی
– مطالعه عفونت‌های ویروسی کبد (مانند هپاتیت B و C) و ارزیابی داروهای ضدویروسی
شرایط کشت و نگهداری پیشنهادی:
– محیط کشت پایه: DMEM (Dulbecco’s Modified Eagle Medium) با گلوکز بالا (High Glucose) یا MEM حاوی GlutaMAX
– سرم: ۱۰ درصد FBS (Fetal Bovine Serum) غیرفعال شده حرارتی
– آنتی‌بیوتیک: ۱ درصد پنی‌سیلین-استرپتومایسین (اختیاری)
– مکمل‌های غیرضروری: اسیدهای آمینه غیرضروری (Non-Essential Amino Acids) و سدیم پیروات (اختیاری، برای بهبود رشد)
– شرایط انکوباسیون: ۳۷ درجه سانتی‌گراد، ۵ درصد CO₂، رطوبت ۹۵ درصد
– پاساژ: معمولاً هر ۳ تا ۴ روز با نسبت ۱:۳ تا ۱:۶ (بسته به تراکم)
– نکته: سلول‌ها باید قبل از رسیدن به تراکم بیش از حد (حدود ۸۰-۹۰ درصد) پاساژ داده شوند تا از تغییرات فنوتیپی و کاهش بیان آنزیم‌های CYP جلوگیری شود
کلمات کلیدی مرتبط:
رده سلولی HepG2، کارسینومای هپاتوسلولار، سمیت کبدی، متابولیسم دارو، سیتوکروم P450، بیماری‌های کبدی، سرطان کبد، سلول کبدی، فارماکوژنومیکس، رده سلولی چسبنده، استئاتوز کبدی